سلام

من امدم ولی این آخرین باره که میام . نمیخواستم بیام بنویسم دیگه، میخواستم بدون خداهافظی برم  ولی تهه دلم رازی نبود ، آخه من چطوری میتونستم دوستانه خوبمو بدون خداهافظی تنها بزارم . ولی دیگه من ، من مجتبی همون آسمونی وبلاگ شما نمیتونه آپ کنه و باید بره .

من دیگه نیستم ولی مریخی هست و آپ میکنه اگه دیر دیر آپ کرد برین یقه انو بگرین .

خوب من از تمام دوستانی که تو این مدت کوتاه با من همراه بودن تشکر میکنم که همیشه به یادم بودین (مرسی از همتون) .

میدونین چیه وقتی رزنازدیگه نمیخواست وبلاگ بنویسه من رفتم براش کومنت گزاشتم ، گفتم مگه دیونه شدی میخوای این کار روو بکنی ، چرا میخوای دوستاتو تنها بزاری . هالا رزناز هتمن میاد میگه ، دیونه تو خدت چرا این کارو میکنی .

من دارم دیونه میشم ، خسته شدم .

همه اتفاقاتی که باعث شد که من دیگه نیام واسه آپ تو این دو بیت خلاصه شده :

خسته ام از این حرفهای بی پایان
از این قلب ناامید و همیشه نالان
خستم از این عشق های پوچ و خالی 
به ظاهر مردان پوچ و تو خالی

من دیگه برم ،

خدا نگهدار همتون باشه .